در بسیاری از مدارهای الکترونیکی ، طول سیمهایی که قطعات را به هم وصل می کنند در اکثر موارد قابل چشم پوشی هستند. یعنی می توان ولتاژ روی سیم را در یک زمان معین فرض کرد که در همه نقاط یکسان باشد. اما ، هنگامی که ولتاژ در یک بازه زمانی تغییر می کند که قابل مقایسه با سیگنال مورد نیاز برای سفر است ، طول سیم برق و کابل اهمیت پیدا می کند و باید سیم را به عنوان خط انتقال درمان کرد. به عبارت دیگر ، طول سیم از اهمیتی برخوردار است که مؤلفه فرکانس موجود در سیگنال با طول موج مطابق یا مساوی از طول سیم باشد.
یک قانون معمول این است که اگر طول بیشتر از 1/10 طول موج باشد ، کابل یا سیم باید به عنوان خط انتقال رفتار شود. تأخیر فاز در این طول و تداخل هر بازتاب در خط اهمیت پیدا می کند و می تواند منجر به رفتار غیرقابل پیش بینی در سیستم هایی شود که با استفاده از تئوری خط انتقال به دقت طراحی نشده اند.