مشخصات فنی کابل کواکسیال و شرایط

چیزهای زیادی برای دانستن در مورد کابل وجود دارد. قبل از اینکه خیلی دور شویم، باید به قطعات کابل و چرایی اهمیت آنها نگاه کنیم.

هادی مرکزی

هادی مرکزی با علامت D در تصویر بالا، تمام ولتاژهای کابل را حمل می کند. با بقیه کابل در تعامل است تا یک سیستم کامل را تشکیل دهد. هادی مرکزی می تواند مس جامد یا فولاد با روکش مس باشد. مس جامد فقط برای کابل‌های حامل ولتاژ مهم است، زیرا انتقال‌های فرکانس رادیویی به نام اثر پوستی، مانند سیگنال‌های آنتن یا ماهواره، تا انتها از کابل عبور نمی‌کنند، بلکه فقط از بیرون پرش می‌کنند.

دی الکتریک

دی الکتریک با علامت "C" در تصویر بالا بخش مهم کابل است. این چیزی بیش از جلوگیری از تماس هادی مرکزی با سپر بیرونی است. این یک بخش فعال سیستم است زیرا از ماده ای ساخته شده است که هنگام تماس با ولتاژ قطبی می شود. این ویژگی که ثابت دی الکتریک نامیده می شود و ضخامت ماده خود تعیین می کند که سپر چقدر باید از هادی مرکزی فاصله داشته باشد.

ثابت دی الکتریک چگونگی قطبش یک ماده را توصیف می کند و از آنجایی که مواد پلاریزه عایق بهتری نسبت به مواد غیر قطبی هستند، به طور غیر مستقیم کیفیت عایق هر ماده را توصیف می کند.

سپر

سپر لایه بیرونی فلز است که در تصویر بالا با علامت "B" مشخص شده است. در کابل RG-59 فقط یک محافظ مورد نیاز است که یک لایه فلزی است. اکثر کابل‌های RG-6 از یک محافظ دوتایی، معمولاً یک صفحه جامد با لایه بیرونی بافته شده استفاده می‌کنند. کابل‌های سنگین از چهار محافظ، یک بافته جامد، یک ساندویچ بافته جامد برای حداکثر استحکام و محافظت استفاده می‌کنند.

سپر یک مسیر زمینی برای سیم و همچنین یک سطح اولیه حفاظت را فراهم می کند. بافته‌ای که به درستی ساخته شده باشد می‌تواند در عین حفظ انعطاف‌پذیری به کابل استحکام دهد و در واقع می‌تواند محافظت بهتری در برابر میدان‌های مغناطیسی سرگردان نسبت به لایه‌های نازک‌تر فویل داشته باشد.

ژاکت

ژاکت با علامت "A" در تصویر بالا استحکام ساختاری را به کابل و همچنین محافظت در برابر عناصر اضافه می کند.