برای اطمینان از عملکرد ایمن و مطمئن خطوط کابل ، علاوه بر درک جامع از روش های تخمگذار ، طرح ساختاری ، مسیر مسیریابی و محل اتصال کابل ، باید به موارد زیر نیز توجه شود:
(1) بازرسی چربی باید هر سه ماه یک بار انجام شود و انتهای کابل های فضای باز باید یک بار در ماه بازرسی شوند.
در صورت بارندگی شدید ، سیل و سایر شرایط خاص و خرابی ، باید تعداد بازرسی ها را به طور مناسب افزایش دهید.
(2) محتوای اصلی بازرسی شامل: (1) آیا آسیب مکانیکی است؟
(2) هیچ گونه خوردگی و جاری شدن سیل وجود ندارد.
(3) هیچ آسیب و تخلیه آستین عایق انتهایی کابل وجود ندارد.
(3) به منظور جلوگیری از پیری زودرس عایق کابل ، ولتاژ خط نباید بیش از حد بالا باشد ، به طور کلی نباید از 15 of ولتاژ نامی کابل تجاوز کند.
(4) مدار الكتريكي را تحت جريان مجاز بار پيوسته مجاز نگه داريد.
از آنجا که اضافه بار آسیب زیادی به کابل وارد می کند ، بار کابل باید مرتباً اندازه گیری و کنترل شود.
(5) به طور منظم درجه حرارت پوست کابل را تشخیص داده و وضعیت گرمایش را کنترل کنید.
به طور کلی ، درجه حرارت پوست کابل باید هنگام بارگیری حداکثر اندازه گیری شود ، و بخش خط با بدترین حالت اتلاف گرما باید برای آزمایش کلید انتخاب شود